De ontwikkeling van de wereldwijdetextielindustrieDe textielindustrie heeft de jaarlijkse textielconsumptie per hoofd van de bevolking doen stijgen van 7 kg naar 13 kg, met een totaal volume van meer dan 100 miljoen ton, en de jaarlijkse productie van textielafval heeft 40 miljoen ton bereikt. In 2020 zal China 4,3 miljoen ton textiel recyclen en de productie van chemische vezels zal meer dan 60 miljoen ton bedragen. Hoewel de textielexport hoog is, is het recyclingpercentage laag. Meer dan tweederde van het textielafval in de wereld is nog steeds niet verwerkt en gerecycled.

De zogenaamde hernieuwbare textielsoorten worden over het algemeen beschouwd als gerecycled.textieldie hergebruikt kunnen worden, en de prestaties van de gereviseerde producten zijn in principe hetzelfde, en hebben zelfs een hogere waarde.enkele stoffenBiologisch afbreekbare textielproducten voor eenmalig gebruik, die niet direct economisch hergebruikt kunnen worden, kunnen op een stortplaats gecomposteerd worden. Naast dit concept van circulaire economie onderscheidt de industriële technologie recycling in twee typen: opwaardering en afwaardering.

Textielrecyclingmethoden omvatten hoofdzakelijk mechanische, fysische en chemische methoden. De mechanische methode houdt in dat textiel wordt verwerkt tot dunne stroken of vezels voor herspinnen of om het oorspronkelijke doel van het textiel te veranderen. De fysische methode is vooral geschikt voor synthetische vezels, met name vezels die gevormd worden door smeltspinnen. Deze vezels worden bij hoge temperatuur gesmolten, waarna ze na het filteren van onzuiverheden opnieuw gesponnen of in andere producten verwerkt kunnen worden. Sommige hoogwaardige vezelcomposietmaterialen kunnen epoxyhars bij hoge temperatuur verwijderen, de vezelstructuur herstellen en door middel van snij- en vermalingsprocessen in niet-textiele producten gebruikt worden. Chemische methoden worden voornamelijk toegepast op diverse soorten textiel. De vezels worden gescheiden gerecycled en in veel gevallen gezuiverd om onzuiverheden en kleurstoffen beter te verwijderen en te hergebruiken.

In 2020 bedroeg de polyestervezelproductie van mijn land 49,3575 miljoen ton, goed voor 72% van het totaal. Katoen was goed voor 8,6 miljoen ton, oftewel 12%, viscose voor 3,95 miljoen ton, goed voor 5,8%, en nylon voor 5,6%. De overige vezels vertegenwoordigden minder dan 4%. Om de voedselvoorziening te garanderen, neemt de productie van natuurlijke vezels zoals katoen, linnen en wol over het algemeen af. Het is een gefaseerde strategie om een ​​deel van de natuurlijke vezels te vervangen door synthetische vezels. De grondstoffen voor synthetische vezels kunnen biobased zijn, en gerecyclede, hernieuwbare grondstoffen moeten worden gebruikt om de overmatige afhankelijkheid van niet-hernieuwbare grondstoffen geleidelijk af te bouwen. Dit is niet alleen van praktisch belang voor het besparen van grondstoffen, het beschermen van het milieu en het verminderen van de landbouwgrond, maar ook van groot belang voor de opbouw en ontwikkeling van een circulaire economie.