Turkije, de op twee na grootste kledingleverancier van Europa, wordt geconfronteerd met hogere productiekosten en dreigt verder achterop te raken bij Aziatische concurrenten nadat de overheid de invoerrechten op textiel, inclusief grondstoffen, heeft verhoogd.

Belanghebbenden in de kledingindustrie zeggen dat de nieuwe belastingen de sector, die een van de grootste werkgevers van Turkije is en grote Europese merken zoals H&M, Mango, Adidas, Puma en Inditex levert, onder druk zetten. Ze waarschuwen voor ontslagen in Turkije, omdat de importkosten stijgen en Turkse producenten marktaandeel verliezen aan concurrenten zoals Bangladesh en Vietnam.

Technisch gezien kunnen exporteurs belastingvrijstellingen aanvragen, maar volgens insiders is het systeem kostbaar en tijdrovend en werkt het in de praktijk voor veel bedrijven niet. Zelfs vóór de invoering van de nieuwe belastingen kampte de sector al met torenhoge inflatie, een afnemende vraag en dalende winstmarges, omdat exporteurs de lira als overgewaardeerd beschouwden. Daarnaast ondervond de sector de gevolgen van Turkijes jarenlange experiment met renteverlagingen te midden van inflatie.

Turkse exporteurs zeggen dat modemerken prijsverhogingen tot 20 procent kunnen doorstaan, maar dat hogere prijzen tot marktverlies zullen leiden.

Een fabrikant van dameskleding voor de Europese en Amerikaanse markt zei dat de nieuwe tarieven de prijs van een T-shirt van 10 dollar met niet meer dan 50 cent zouden verhogen. Hij verwacht geen klanten te verliezen, maar zei dat de veranderingen de noodzaak benadrukken voor de Turkse kledingindustrie om over te schakelen van massaproductie naar waardetoevoeging. Maar als Turkse leveranciers blijven concurreren met Bangladesh of Vietnam voor T-shirts van 3 dollar, zullen ze het onderspit delven.

Turkije exporteerde vorig jaar voor 10,4 miljard dollar aan textiel en voor 21,2 miljard dollar aan kleding, waarmee het respectievelijk de vijfde en zesde grootste exporteur ter wereld is. Volgens de Europese Federatie voor Kleding en Textiel (Euratex) is het de op één na grootste leverancier van textiel en de op twee na grootste leverancier van kleding in de buurlanden van de EU.

Het Europese marktaandeel daalde vorig jaar naar 12,7%, van 13,8% in 2021. De export van textiel en kleding daalde tot en met oktober van dit jaar met meer dan 8%, terwijl de totale export gelijk bleef, zo blijkt uit sectorgegevens.

Het aantal geregistreerde werknemers in de textielindustrie daalde in augustus met 15%. De capaciteitsbenutting bedroeg vorige maand 71%, vergeleken met 77% voor de gehele maakindustrie, en branchefunctionarissen gaven aan dat veel garenfabrikanten op bijna 50% van hun capaciteit opereerden.

De lira heeft dit jaar 35% van zijn waarde verloren en in vijf jaar tijd 80%. Exporteurs stellen echter dat de lira verder zou moeten depreciëren om de inflatie, die momenteel meer dan 61% bedraagt ​​en vorig jaar zelfs 85% bereikte, beter te weerspiegelen.

Branchefunctionarissen zeggen dat er dit jaar tot nu toe 170.000 banen zijn verdwenen in de textiel- en kledingindustrie. Naar verwachting zal dit aantal tegen het einde van het jaar oplopen tot 200.000, nu de monetaire verkrapping de oververhitte economie afkoelt.